Zacznie się bardzo pesymistycznie. Bo i takie pesymistyczne "małe trzęsienie ziemi" dopadło mnie tuż przed założeniem tego bloga. Pokłóciłam się z najlepszą przyjaciółką. Niby nic wielkiego, ciągle się kłócimy. Ale tym razem zawiodłam na całej linii. Nie chciałam tego wszystkiego jej powiedzeć. Wielu przykrych słów... E. nie umie słuchać krytycznych uwag pod swoim adresem - odkryłam to już dawno. I myślałam, że się z tym pogodziłam... Ale ja już taka jestem. Umiem spokojnie przetrwać wszelkiego rodzaju obelgi pod moim adresem, ale jeśli ktoś przesadzi, potrafię być okropna. Tylko dlaczego nie umiem się pohamować przy E.???

Ta kłotnia... wróciłam po niej do domu i, ledwie doszłam do pokoju, rozpłakałam się. Siedziałam pośrodku pokoju i płakałam. W poewnym momencie spojrzałam w lustro... To było błyskawiczne skojarzenie. Skojarzenie z Tori ustylizowaną do 'strange little girl'. Sięgnęłam po płytę. I słucham 'slg' na okrągło.

one day you see a strange little girl look at you
one day you see a strange little girl feeling blue
she'd run to the town one day
leaving home and the country fair
just beware
when you're there
strange little girl
she didn't know how to live in a town that was rough
it didn't take long before she knew she had enough
walking home in her wrapped up world
she survived but she's feeling old
and she found all things cold
strange little girl
where are you going?
strange little girl
where are you going?
do you know where you could be going?
walking home in her wrapped up world
she survived but she's feeling old
cuz she found all things cold
strange little girl
where are you going?
do you know where you could be going?

Już mi lepiej.